TraumaPet Mondgel, verzorgende gel voor het tandvlees van hond en kat
Neem je de bek van je hond weleens goed onder de loep, of blijft het bij een snelle blik als hij gaapt? Deze mondgel voor hond en kat van TraumaPet zit in een tube van 10 ml en bestaat volgens de fabrikant uit vier ingrediënten, met paraffineolie als basis en NanoComplex colloïdaal zilver erin. Je brengt een hoeveelheid ter grootte van een erwt aan op het tandvlees. Geschikt voor honden en katten van elke leeftijd.
Voor welke dieren is deze mondgel bedoeld?
Voor honden en katten van elke leeftijd, geeft TraumaPet aan, en voor gebruik op het tandvlees. Het is een verzorgingsproduct voor de vaste routine rond de bek, geen middel voor een bek die er niet goed uitziet. In de praktijk kiezen eigenaren het vooral bij dieren die tandenpoetsen niet toelaten, omdat een vingertopje gel korter duurt dan een tandenborstel. Laat je dier de gel eerst van je vinger ruiken, dan weet het wat er komt.
Wat zit er in de mondgel?
Vier ingrediënten, zoals TraumaPet ze op het etiket noemt. Gewichtspercentages geeft de fabrikant niet, dus dit is de benaming en de volgorde van het etiket en niets meer dan dat.
-
NanoComplex colloïdaal zilver: ingrediënt van de fabrikant, aanwezig in de formule
-
Paraffineolie: de vette basis van de gel
-
Methylhydroxypropylcellulose: verdikkingsmiddel, waardoor de gel blijft zitten waar je hem neerzet
-
Polyethyleen: geeft de gel zijn stevige structuur
Hoe breng je de gel op het tandvlees aan?
Met een schone vinger of een wattenstaafje, een hoeveelheid ter grootte van een erwt. Til de lip aan één kant voorzichtig op, strijk de gel op het tandvlees en laat je dier daarna gewoon zijn gang gaan; slikken en likken horen erbij. De fabrikant noemt 1 tot 2 keer per dag. Forceer de bek niet: gaat het niet in één beweging, stop dan en probeer het later opnieuw. Het volledige stappenplan staat bij het aanbevolen gebruik op deze pagina.
Wat is het verschil met tandenpoetsen?
Poetsen haalt aanslag mechanisch weg, deze gel doet dat niet. Een borstel met dierentandpasta blijft dus de basis van de verzorging van de bek, en de mondgel is de kortere handeling voor dieren die een borstel niet accepteren of voor de dagen dat poetsen er niet van komt. Zit er al tandsteen op de tanden, dan krijg je dat er met geen enkel product thuis af; dat is werk voor de dierenarts.
Wanneer ga je met de bek van je dier naar de dierenarts?
Zodra je iets ziet of ruikt dat niet klopt. Kwijlen, niet meer willen eten, een pootje tegen de bek houden, een tand die los zit of afgebroken is, een bek die er anders uitziet dan je gewend bent of een sterke geur: dat zijn allemaal redenen om een dierenarts te laten kijken, en geen redenen om zelf een gel te blijven aanbrengen. Een gebit dat pijn doet, laat een dier zelden zien; het gaat vaak alleen langzamer eten.